CVS / M.E Forum


    Benaming voor CVS/ M.E

    Deel
    avatar
    Altijdmoe.com
    Admin

    Benaming voor CVS/ M.E

    Bericht van Altijdmoe.com op ma apr 23, 2012 7:54 am

    Bron: Het parool
    Datum: zaterdag 2 november 1991
    Door: Rob van Dijk



    Op 13 Juli 1955 werd in het Royal Free Hospital in de Londense voorstad
    Hampstead een nieuw syndroom geboren. Een arts en een verpleegster
    meldden zich die dag ziek met de klacht: 'Ik ben zo vreselijk moe'. Dat
    kan gebeuren, er wordt hier behoorlijk aangepoot, dacht men op
    personeelszaken. Maar toen zich in de tien dagen daarna nog eens zeventig
    leden van de medische en paramedische staf met dezelfde klacht afmeldden,
    begon men zich af te vragen welk een vreselijk virus door het ziekenhuis
    raasde. Zovelen werden door de moeheid geveld dat eind juli het hele
    ziekenhuis moest worden gesloten. Dat hielp echter niet veel, want in de
    weken die volgden steeg het aantal moeheidspatiënten tot 304 - bijna
    allemaal medici en verpleegkundigen. Uiteraard maakten virologen en andere
    kenners van piepkleine organismen overuren om de ziekteverwekker op te
    sporen, maar enig resultaat werd niet geboekt. Er was geen schuldige aan
    te wijzen voor de kwaal die zich bij iedereen op dezelfde wijze uitte:
    een abnormale vermoeidheid, spierpijnen en spierzwakte, koortsjes,
    hoofdpijnen, misselijkheid en soms braken, een enkele
    keer ook geestelijke verwardheid.

    De raadselachtige ziekte werd vernoemd naar de plaats waartoe ze zich
    toen beperkte: Royal-Free Disease. Een enkeling die dat ietsje te
    platvloers vond en die bovendien rotsvast overtuigd was dat het om een
    virus ging sprak deftig van postviraal vermoeidheidssyndroom.

    Was er iets nieuws aan de hand, daar in Hampstead? De literatuur werd er
    op na geslagen, en zie, het bleek dat zich in 1934 in het District Hospital
    van Los Angeles eenzelfde vermoeidheidsepidemie had voorgedaan en dat er
    in de jaren voor de Tweede Wereldoorlog in de Verenigde Staten meer van
    zulke uitbarstingen van dodelijke vermoeidheid waren geweest - vooral in
    betrekkelijk gesloten gemeenschappen als ziekenhuizen, kazernes en scholen.
    Ook in de na-oorlogse periode bleek al eens over dit vreemde verschijnsel
    te zijn gerapporteerd: in 1948 werd een groot deel van de bevolking van
    het ljslandse stadje Akurcyi geveld door een geheimzinnige moeheidsziekte
    die sindsdien op het kille eiland de IJslandse ziekte heette. Van die
    Ijslandse uitbarsting gaven inmiddels wat stoffige folianten nog een aardige
    bijzonderheid prijs.

    Rond 1950 werd de streek van Akurcyi getroffen door een epidemie van
    kinderverlamming, maar het opvallende was dat geen van de mensen die aan
    de Ijslandse vermoeidheidsziekte hadden geleden door polio werd getroffen.
    Waren ze immuun? Hadden ze aan hun moeheid antistoffen overgehouden
    waardoor ze onkwetsbaar werden voor he poliovirus? Had de moeheidsziekte
    dus iets te maken met het virus dat polio veroorzaakt? Die gissing was
    een aardige steun in de rug van die medici die verkondigden dat bij de
    moeheidsziekte een virus in het spel was, maar daar wilde de meerderheid
    van de Britse medici toch niets van weten.'lt's all in the mind!'riepen
    ze nadat in 1956 in hun lijfblad The Lancet die onverklaarbare Royal Free
    Disease was beschreven en daarmee bedoelden ze eigenlijk te zeggen wat
    twee psychiaters jaren later, in 1970, in The British Medical Journal
    onverbloemd schreven: het post-virale moeheidssyndroom is gewoon een geleerd
    woord voor aanstelleritis,'een vorm van massahysterie'.

    Dat nam allemaal niet weg dat de moeheidsziekte zich in de jaren die
    volgden hardnekkig verspreidde. En nu, in 1991 lijden honderdduizenden
    mensen over de gehele wereld aan wat tegenwoordig officieel myalgische
    encefalomyelitis oftewel het chronische-moeheidssyndroom heet - behalve
    als Royal Free Disease en ljslandziekte ook wel bekend als chronisch
    Epstein-Barrvirussyndroom, yuppie-flu en Otago-mysterieziekte, de laatste
    benaming een afgeleide van een moeheidsepidemie uit 1984 in de stad Otago
    op het Zuidereiland van Nieuw-Zeeland.

    In Nederland zeggen we gewoon ME, en het komt hier zo veel voor dat de
    patiënten zich al hebben verenigd in een club die tegen de 4000 vermoeide
    leden telt. Maar hoeveel benamingen en hoeveel patiënten ook, over de
    oorzaak van het syndroom weet men eigenlijk nog net zo weinig als in 1955.
    Zelfs de officiële benaming van de kwaal, myalgische encefalomyelitis,
    deugt misschien niet: het achtervoegsel -ifis duidt op een infectie maar die
    is nog nimmer aangetoond.

    ME doet zich vooral voor bij mensen tussen 20 en 50 jaar - bij vrouwen
    vaker dan bij mannen - en begint met griepachtige verschijnselen: een
    algemeen gevoel van malaise, een tikkeltje verhoging, vaak opgezette
    lymfeklieren, meestal ook spierpijn of spiermoeheid. Het is echter
    'een griep' die maar niet over gaat en dat brengt vele mensen er toe de
    dokter te raadplegen. Nu is chronische moeheid een klacht die in de
    spreekkamer niet alleen zeer frequent wordt gehoord maar waar de arts ook
    erg weinig mee kan. Als de medicus niet een ziekte kan aantonen waar
    moeheid bij hoort, kan hij of zij weinig anders dan een keuze maken uit
    twee bekende stoplappen:'Het zal wel een virusje zijn'en'U bent vast een
    beetje overwerkt, neem maar eens een poosje rust, dan trekt het wel bij'.

    Maar het trekt niet bij, integendeel, de patiënten worden steeds
    vermoeider en krijgen ook steeds meer klachten: rillerigheid, frequent
    urineren, hartkloppingen, oorsuizen, soms aantastingen van het
    gezichtsvermogen, evenwichtsstoornissen, verstoring van de fijne motoriek
    -en ook psychische klachten als concentratiestoornissen, geheugenzwakte en
    depressiviteit. AI die ellende roept natuurlijk om herhaalde bezoeken aan de
    huisarts, die steeds weer moet zeggen:'Ik weet het niet'. Uiteindelijk komt
    de patiënt terecht bij de specialist, die sluit een hele rij kwalen waarvan
    bekend is dat ze met grote vermoeidheid gepaard gaan uit en stelt dan, als
    de hele toestand na een maand of zes nog niet is genormaliseerd, de diagnose
    ME. Maar geen specialist die de therapie in huis heeft om iets aan ME te
    verhelpen. Begrijpelijk dus dat vele dolgedraaide en zich onbegrepen
    voelende chronische-moeheidspatiënten de geneeskunde gedag zeggen en hun
    heil zoeken in het grote toverbos van de alternatieve geneeskunst. Daar
    beschouwt men het chronische moeheidssyndroom als'een allergie voor de
    twintigste eeuw' en is uiteraard allang bekend waar de zaak om draait: de
    gist Candida albicans. Deze gist is bij ieder mens chronisch aanwezig is op
    de huid en de slijmvliezen en doet daar helemaal geen kwaad. Volgens de
    alternatieve geneeskunst echter - met name de orthomoleculaire tak daarvan -
    kunnen de draadvormige structuurtjes van de gist (de hyfen) door de
    slijmvliezen van het spijsverteringskanaal heendringen en in het bloed
    terecht komen. Daar ontstaat dan de stof ethanol en die wordt aangewezen als
    de veroorzaker van ME. Wat je dan moet doen is heel simpel: veel vitaminen
    en mineralen verorberen en vooral het candida-dieet volgen. In de reguliere
    geneeskunde is herhaaldelijk gekeken naar de vraag of ethanol de
    ziekteverwekker is en naar de effectiviteit van het candida-dieet, zelfs
    vage bevestiging is niet gevonden.

    Maar wat dan wel? Een van de eerste zaken waar men naar heeft gekeken is
    of ME misschien een fibromyalgie is, dat is een soort reuma die gekenmerkt
    wordt door hevige moeheid en zeurderige spier-en/of gewrichtspijnen en die
    vooral wordt gezien bij vrouwen tussen 20 en 50 jaar. Maar ME is geen
    fibromyalgie.

    In hetzelfde verband heeft men ook geopperd dat de oorzaak van ME moet
    worden gezocht in het spierstelsel. Het blijkt dat zich bij vrij veel
    mensen met de moeheidsziekte mankementjes voordoen in de spiergeleiding.
    Maar een oorzaak daarvoor kan men niet vinden en bovendien wordt deze
    suggestie door veel medici van tafel geveegd met het argument dat het
    helemaal geen wonder is dat de spiergeleiding bij deze patiënten
    vertraagd is, ze zijn immers altijd maar moe en komen nauwelijks meer in
    beweging. Bij mensen die niet moe zijn doch uitsluitend zeer bewegingsarm
    ontwikkelt zich precies dezelfde spierluiheid.

    Virussen - daar is het meest op gestudeerd. Logisch want bij het
    chronische moeheidssyndroom is er van alles dat in de richting van een
    infectie wijst: het 'griep-achtige'begin van de kwaal, sommige symptomen
    die typisch zijn voor virusinfecties, het veelal epidemische verloop van
    de kwaal ook. De interesse van virologen gaat niet uit naar een of ander
    raadselachtig en geheel nieuw virus, maar naar goede bekenden als het
    zogenaamde Epstein Barr-virus en de enterovirussen.

    Enterovirus als hoofdverdachte
    ==============================

    Het Epstein-Barrvirus is een herpesvirus dat bepaalde witte bloedcellen
    zodanig kan veranderen dat ze zich oneindig blijven delen. In bepaalde
    gebieden van de wereld gaat het optreden van dit virus vaak samen met
    kanker van het neus- en keelslijmvlies. In Nederland is het
    Epstein-Barrvirus vooral bekend als de veroorzaker van de (onder andere
    door chronische moeheid gekenmerkte) ziekte van Pfeiffer. Bij mensen met
    ME worden nogal eens hoge concentraties antistoffen tegen dat virus
    gevonden. Eureka dus?

    Neen - bij kerngezonde mensen worden zulke hoge spiegels antistoffen
    tegen EBV in gelijke mate aangetroffen. Waar het virussen betreft gaat de
    sterkste verdenking tegenwoordig uit naar, uit de darm afkomstige,
    enterovirussen. Dit zijn verwekkers van luchtweginfecties, diarree,
    huiduitslag, hersenvliesontsteking, maar ook van kinderverlamming. Een
    bijzonderheid van enterovirussen is dat ze het vermogen missen om zich
    voor lange tijd in het lichaam staande te houden. Echter, de laatste tijd
    heeft men aanwijzingen gevonden dat enterovirussen in staat zijn zich aan
    de aanvallen van het immuunsysteem te onttrekken. Zulke hardnekkige
    enterovirussen zijn door een groep Engelse onderzoekers aangetroffen bij
    twintig procent van een groep ME-patiënten. Dat betekent dus dat zulke
    mensen constant met een infectie rondlopen en vooral: dat hun
    afweersysteem overwerkt raakt - en die overspannenheid zou dan de oorzaak
    kunnen zijn van de chronische vermoeidheid van de patiënt.

    Een aantrekkelijke hypothese, die bovendien bevredigender klinkt dan de
    toch nog wel bestaande opvatting dat het chronische-moeheidssyndroom
    voortkomt uit de persoonlijkheidsstructuur van de patiënt die wel eens is
    getypeerd als 'zwaarmoedig en hypochondrisch'. Het is waar dat veel
    mensen met de moeheidsziekte depressief zijn, maar het lijkt vooralsnog
    aannemelijker dat zo'n verduistering van de geest een gevolg is van de
    kwaal dan dat het omgekeerde het geval is.

    http://www.me-cvs.nl/index.php?pageid=172&printlink=true&highlight=ebv
    avatar
    Altijdmoe.com
    Admin

    Re: Benaming voor CVS/ M.E

    Bericht van Altijdmoe.com op ma apr 23, 2012 9:03 am

    Bron: Steenwijker Courant
    Datum: 25 mei 1994


    'Ik voel me als herboren. Ik kan het eigenlijk niet onder woorden brengen,
    dat ik nu weer zoveel dingen kan doen. Het leven heeft voor mij opeens een
    veel diepere betekenis gekregen. Pas nu besef ik wat het betekent om gezond
    te zijn. Daar kun je niet dankbaar genoeg voor zijn.'

    Woorden van Jannette de Ruiter (22), uit Elspeet. Jannette had de ziekte
    ME, ook wel bekend als de IJsland-ziekte en de Tapanui Griep. Kenmerk van
    de ziekte is extreme vermoeidheid en een uitgeblust gevoel. Omdat niemand
    in Nederland haar kon helpen, onderging ze in Nieuw-Zeeland een therapie.
    Jannette had er baat bij, want ze is nu bij wijze van spreken een ander
    mens geworden. Zienderogen nemen haar levenskrachten weer toe. Ze is weer
    bijna de oude.

    Jannette heeft haar hele leven al last gehad van bronchitus. Twee keer per
    jaar wordt ze door bronchitus geveld en moet ze een penicilline-kuur
    ondergaan. Ook als jong meisje voelde Jannette altijd wel iets, maar daar
    werd eigenlijk nooit aandacht aan geschonken. 'Iedereen voelt wel eens wat,'
    zo werden haar klachten dan afgewimpeld.

    Op 15-jarige leeftijd namen de klachten toe. Jannette:'Ik zat nog op de
    huishoudschool en had altijd maar buikpijn. Ik voelde me ook nooit fit en
    kon mijn draai maar niet vinden. Op een gegeven mont kreeg ik ook last van
    mijn rug. Komt van de pubertijd, werd er dan weer gezegd.
    Maar de klachten werden steeds erger. Dus naar een chiroprator, maar ik had
    geen baat bij de behandeling.

    De pijn en het algehele gevoel van onbehagen bleef. Daarna volgden er
    allerlei onderzoeken. 'Ik werd bij wijze van spreken binnenstebuiten
    gekeerd, maar ze konden niets ontdekken. In november 1992 kreeg ik een
    grote bult aan mijn voet. Weer naar mijn huisarts die een
    gewrichtsontsteking constateerde. Door middel van medicijnen werd deze
    ontsteking verholpen, maar de moeheid bleef. Als ik 's morgens ontwaakte
    zag ik tegen de nieuwe dag op. Ik was nog te moe om me aan te kleden en de
    trap af te lopen, laat staan om het huishouden te doen.'


    Ten einde raad
    --------------

    Op een gegeven moment belandde ik helemaal in bed. Ik was ten einde raad.
    Mijn huisarts stuurde me naar een internist, die me doorverwees naar de
    neuroloog, maar ook dat onderzoek bracht niets aan het licht. Ik werd er
    moedeloos van. Altijd dat gevoel te hebben dat je niet beter kunt worden en
    dat je afhankelijk bent van anderen. Ik wilde graag zelf de huishouding
    doen, maar ik kon echt niks meer beginnen. Zo op het oog zag ik er redelijk
    gezond uit en als ik me eens een dag goed voelde en met de auto naar
    Nunspeet ging dat kreeg je dan te horen ook. In de trend van: dat kan ze
    wel. De mensen hadden er geen weet van.

    'Ik was soms nog te moe om te eten en als er weer een griepgolf over
    Nederland waaide dan was ik er steevast bij. Ik heb heel wat afgehuild,
    daar doe ik niet geheimzinnig over. Ik had geen vreugde meer in het leven.
    Ook bij de doktoren had ik het gevoel dat ik me steeds maar moest
    waarmaken, dat ik echt ziek was, temeer omdat ze niets konden vinden.'

    'Intussen had ik zelf al artikelen over de ziekte ME gelezen en mijn
    verschijnselen vertoonden sterke overeenkomst met die ziekte. Ik zei dat
    ook tegen de neuroloog en die stuurde me naar een homeopaat die meteen
    vaststelde dat ik ME had. Van hem kreeg ik alerlei homeopatische middelen
    en door een streng dieet verwachtte hij mij te kunnen genezen.'

    'Al spoedig zei hij te voorbarig te zijn geweest,' vervolgt ze.
    'Mijn ziekte zou al in een vergevorderd stadium zijn en moeilijk met
    medicijnen zijn te genezen. Wel adviseerde hij me om me in Nieuw-Zeeland
    te laten behandelen. Na eerst allerlei informatie ingewonnen te hebben bij
    mensen die ook in Nieuw-Zeeland met succes behandeld waren, heb ik in
    overleg met mijn man Eric de beslissing genomen om van deze therapie
    gebruik te maken.'


    Monster
    ------

    Eerst moest ze de Nieuwzeelandse arts Broocker -woonachtig in Cambridge-
    een brief schrijven met daarin een opsomming van mijn klachten en hem
    tevens een monster van mijn bloed, urine en speeksel doen toekomen.
    Aan de hand van de onderzoeksresultaten zou ik dan van hem te horen krijgen
    of hij mij kon helpen. Korte tijd daarna kreeg ik een schrijven dat hij mij
    kon helpen en alleen de gedachte al dat er voor mijn ziekte genezing
    mogelijk was gaf me al een kick.

    Samen met haar man Eric stapte Jannette op 14 maart op het vliegtuig en na
    een vermoeiende reis van 36 uur bereikten ze Cambridge in Nieuw-Zeeland.
    Uit het kleurenonderzoek bleek dat Jannette liefst met zeven virussen
    besmet was. De therapie was uiterst vermoeiend. Gedurende tien dagen van
    's morgens negen tot 's middags vier werd haar lichaam onder stroom gezet
    en die 6 volt-stroomschokken waren bedoeld om de virussen te doden.

    Na de therapie hield ze nog pijn in haar nek. Dokter Broocker onderzocht
    haar opnieuw en ontdekte een verlammende poliovirus. Gedurende ‚‚n dag
    kreeg ze nieuwe stroomschokken toegediend en weg was alle pijn. Als een
    ander mens keerde ze met haar man terug in Elspeet.

    Jannette denkt nog met genoegen aan die thuiskomst terug. Zowel de straat
    als haar woning waren door familie en buurtbewoners versierd.
    Jannette:'Tijdens mijn verblijf in Nieuw-Zeeland heb ik liefst 49 kaarten
    en 34 faxen gekregen. Ook na mijn thuiskomst had de PTT een goede klant
    aan mij. Het meeleven van familie, kennissen, buurtbewoners en van de
    kerkelijke gemeenschap was overweldigend. Heeft me enorm bemoedigd.
    Veel bewondering heb ik ook voor mijn man die mij in die moeilijke fase
    van mijn leven tot grote steun is geweest.'


    Fotoboeken
    ----------

    Jannette haalt een paar fotoboeken tevoorschijn, waarin ze deze periode uit
    haar leven van A tot Z heeft bijgehouden. Jannette:'Dit zal ik mijn leven
    lang niet meer vergeten. Kijk... dit is een foto van dokter Broocker.
    Die man is al 79 jaar maar het geeft hem nog steeds veel levensvreugde en
    energie om zieke mensen te kunnen helpen. 'Natuurlijk ben ik nog niet
    helemaal de oude.'s Middags ga ik nog even rusten en drukke bijeenkomsten
    moet ik nog mijden. Maar ik ga me steeds beter voelen. Ik heb weer plezier
    in het leven. Voor het eerst sinds tijden heb ik weer boodschappen gedaan.
    Je moest eens weten wat voor fijn gevoel me dat gaf. Zoiets moet je zelf
    beleven. Kun je niet uitleggen.'

    http://www.me-cvs.nl/index.php?pageid=402&printlink=true&highlight=brief
    avatar
    Altijdmoe.com
    Admin

    Re: Benaming voor CVS/ M.E

    Bericht van Altijdmoe.com op ma apr 23, 2012 9:23 am

    http://www.vsn.nl/spierziekten/diagnose.php?diagnose_id=31
    avatar
    Altijdmoe.com
    Admin

    Re: Benaming voor CVS/ M.E

    Bericht van Altijdmoe.com op ma apr 23, 2012 9:25 am

    http://nl.wikipedia.org/wiki/Poliomyelitis
    avatar
    Altijdmoe.com
    Admin

    Re: Benaming voor CVS/ M.E

    Bericht van Altijdmoe.com op ma apr 23, 2012 9:33 am

    Dit vaccin bevat verzwakt, maar nog levend virus. Dat virus kan zich in het menselijk lichaam vermeerderen, maar veroorzaakt daarbij geen ziekte. Dit vaccin moet oraal worden toegediend, daarom wordt het OPV (oraal poliovaccin) genoemd. Het grote voordeel van dit vaccin is dat er geen speciale toedieningsmiddelen en geen gekwalificeerd personeel nodig zijn om het toe te dienen: iedereen kan enkele druppels vaccin in een kindermond druppelen. Een suikerklontje kan de vieze smaak wegnemen. Een tweede voordeel van dit vaccin is dat degenen die zijn gevaccineerd, enige tijd vaccinvirussen in hun ontlasting uitscheiden en daardoor mogelijk mensen in hun omgeving besmetten en dus indirect meevaccineren. Het vaccin heeft ook nadelen: mensen met een niet goed functionerend immuunsysteem kunnen een ernstige infectie krijgen en het is wel eens voorgekomen dat het verzwakte vaccinvirus zich heeft terugontwikkeld naar het wild-type virus en daadwerkelijk verlammingen heeft veroorzaakt
    avatar
    Altijdmoe.com
    Admin

    Re: Benaming voor CVS/ M.E

    Bericht van Altijdmoe.com op ma apr 23, 2012 9:35 am

    http://www.nationaalkompas.nl/gezondheid-en-ziekte/ziekten-en-aandoeningen/infectieziekten-en-parasitaire-ziekten/ziekten-in-het-rijksvaccinatieprogramma/polio/omvang-en-trends
    avatar
    Altijdmoe.com
    Admin

    Re: Benaming voor CVS/ M.E

    Bericht van Altijdmoe.com op ma apr 23, 2012 9:37 am

    http://www.post-vaccinaal-syndroom.nl/3908/polio.aspx
    avatar
    Altijdmoe.com
    Admin

    Re: Benaming voor CVS/ M.E

    Bericht van Altijdmoe.com op ma apr 23, 2012 9:41 am

    http://mecvswetenschap.wordpress.com/2009/10/30/vaccinatie-en-cvs/
    avatar
    Altijdmoe.com
    Admin

    Re: Benaming voor CVS/ M.E

    Bericht van Altijdmoe.com op ma apr 23, 2012 9:42 am

    Vaccinatie en CVS
    Gearchiveerd onder: Immunologie — mewetenschap @ 8:59 am
    Tags: cvs, Gezondheidszorg, M.E., Vaccinatie


    “Tegenwoordig probeert de farmaceutische industrie ziekten te associëren met virussen als voorwendsel/aanzet tot toekomstige vaccins.”, is een uitspraak die ik voor rekening van de verschillende auteurs laat. Toch blijkt vaccinatie niet altijd even onschuldig. Talrijke M.E.(cvs)-patiënten melden dat de aandoening begon na een vaccinatie. Uit vrees voor veranderingen in hun reeds verstoord immuunsysteem of verergering van hun symptomen weigeren ook veel patiënten inentingen. Gezien de nieuwe vaccinatie-campagnes tegen ‘nieuwe’ virussen, is het nuttig es te kijken naar de wetenschappelijke literatuur hieromtrent.

    Hieronder het hoofdstukje uit een review-artikel dat dit behandelt. De auteurs noteren ook: “vaccinatie werd geassocieerd met de aanvang van CVS bij sommige patiënten”. Vaccins induceren een immuun-respons en kunnen mogelijks auto-immune ziekte, CVS en fibromyalgie triggeren (net zoals infekties). Bovendien bevatten vaccins een adjuvant dat hun immuun-stimulatie versterkt.

    Men zou toch moeten overwegen dat er oorzakelijk verband is tussen bepaalde vaccins en ernstige auto-immune aandoeningen bij een aantal kwetsbare vaccin-ontvangers in een zekere periode na immunisering. We geven daarom ook nog wat info/aanbevelingen mee van Dr Shepherd, CVS-expert en medisch adviseur van een grote britse patiënten-vereniging, op basis van zijn ervaringen; ten einde een doordachte keuze te kunnen maken.

    Patiënten met M.E.(cvs) vormen een heterogene groep. Sommigen zullen niets negatiefs ondervinden bij een vaccinatie, bij anderen zal hun conditie verslechteren. Misschien moeten we niet steeds alle aanbevelingen van de farmaceutische industrie (en regeringen) volgen? Beslissingen betreffende vaccinaties zouden moeten worden genomen door het individu en hun artsen.Zo veel mogelijk wegblijven uit wachtzalen, ziekenhuizen en van plaatsen waar grote groepen mensen bijéénkomen is de boodschap. Elementaire hygiëne helpt je ook al een eind op weg.




    Ann N Y Acad Sci. 2009 Sep;1173:600-9


    Infection, vaccination and auto-antibodies in Chronic Fatigue Syndrome, cause or coincidence?



    Oscar-Danilo Ortega-Hernandeza and Yehuda Shoenfelda,b,c

    a Department of Internal Medicine ‘B’ and Research for Auto-immune Diseases, Sheba Medical Centre, Tel Hashomer, Israel

    b Sackler Faculty of Medicine, Tel-Aviv University, Tel-Aviv, Israel

    c Incumbent of the Laura Schwarz-Kip Chair for Auto-immunity, Tel-Aviv University, Tel-Aviv, Israel


    Vaccinatie en CVS

    Meerdere studies werden uitgevoerd met de bedoeling te onderzoeken wat het risico op CVS geassocieerd met vaccinatie is of wat het effekt is van het gebruik van vaccins bij patiënten met de diagnose van CVS. […] Vaccinatie tegen Q-koorts kon, hoewel veilig, een acute invaliderende ziekte uitlokken en, in een later stadium, gecompliceerd worden door fatale (bv. endocarditis) of uitputtende aandoeningen, zoals CVS. [Madariaga MG, Reza Ki, Trenholme GM &Weinstein RA. 2003. Q-fever: a biological weapon in your backyard. Lancet Infect. Dis. 3: 709-721]

    Terwijl enkele studies hebben gesuggereerd dat vaccinatie tegen HBV [Hepatitis-B] geassocieerd kon zijn met het krijgen van CVS [Nancy AL & Shoenfeld Y. 2008. Chronic Fatigue Syndrome with auto-antibodies - the result of an augmented adjuvant effect of hepatitis-B vaccine and silicone implant. Autoimmun. Rev. 8: 52-55 /// Delage G, Salit I, Pennie R et al. 1993. The possible relation between hepatitis-B vaccination and Chronic Fatigue Syndrome. Union.Med.Can. 122: 278-279 /// No authors listed. 1991. Alleged link between hepatitis-B vaccine and Chronic Fatigue Syndrome. Can. Dis. Wkly. Rep. 17: 215-216], hebben andere deze mogelijkheid verworpen, met de argumenatie dat het vaccin veilig is en minimale ongunstige effekten heeft. [Canadian Laboratory Centre for Disease Control (LCDC). 1993. Report of the working-group on the possible relationship between hepatitis-B vaccination and the Chronic Fatigue Syndrome. CMAJ 149: 314-319 /// Zuckerman AJ. 2004. Safety of hepatitis-B vaccines. Travel Med. Infect. Dis. 2: 81-84] Een gevallen-studie heeft ook getoond dat na het afwegen van de kleine risicos van de nadelige effekten van HBV-vaccinatie tegen het risico van blootstelling aan dodelijk hepatitis-B virus, vaccinatie altijd de beste keuze is. [Geier MR & Geier DA. 2004. A case-series of adverse events, positive re-challenge of symptoms and events in identical twins following hepatitis-B vaccination: analysis of the Vaccine Adverse Event Reporting System (VAERS) database and literature-review. Clin. Exp. Rheumatol. 22: 749-755]

    In een recente geval-controle studie, uitgevoerd door Magnus et al. [Magnus P, Brubakk O, Nyland H et al. 2009. Vaccination as teenagers against meningococcal disease and the risk of the Chronic Fatigue Syndrome. Vaccine 27: 23-27] om het risico te evalueren op CVS en Multipele Sclerose (MS) na meningococcen-vaccinatie bij teenagers, kon geen statistisch significant verband tussen vaccinatie en het voorkomen van CVS/MS worden geobserveerd.

    Een andere studie suggereerde dat vaccinatie met aluminium-houdende adjuvanten de cascade van immunologische voorvallen kon triggeren, die geassocieerd zijn met immuniteit-ontwrichtende condities, inclusief CVS en macrofage myofasciitis [inflammentoire spierziekte met diffuse spiervermoeidheid en milde spierzwakte]. [Exley C, Swarbrick L, Gherardi RK & Authie FJr. 2008. A role for the body-burden of aluminium in vaccine-associated macrophagic myofasciitis and Chronic Fatigue Syndrome. Med. Hypotheses Nov 10 (Epub ahead of print)]

    Betreffende het effekt van vaccinatie op patiënten met CVS hebben meerdere studies de veiligheid van vaccinaties getoond. [Vedhara K, Llewelyn MB, Fox JD et al. 1997. Consequences of live poliovirus-vaccine administration in Chronic Fatigue Syndrome. J. Neuroimmunol. 75: 183-195] Vermeldenswaardig is dat hier werd gevonden dat wat betreft polio-virus vaccinatie er geen klinische contra-indicatie werd gevonden bij CVS-patiënten; er was echter wel bewijs voor minimale veranderde immuun-reaktiviteit en virus-opruiming.

    In tegenstelling daarmee hebben andere onderzoekers getoond dat het effekt van vaccinatie met een Staphylococcus toxoïde bij patiënten met FM en CVS op de één of andere manier voordelig is. [Andersson M, Bagby JR, Dyrehag L & Gottfries C. 1998. Effects of staphylococcus toxoid vaccine on pain and fatigue in patients with fibromyalgia/ Chronic Fatigue Syndrome. Eur. J. Pain 2: 133-142] Er werd een significante verbetering na vaccinatie geobserveerd qua psychometrische bepalingen, zelf-rapporterende depressie-schalen, klinische globale indruk van de ziekte, alsook van de visuele analoge schaal (VAS) gebruikt om het pijn-niveau te meten. De beperkte grootte van het staal beperkt echter de waarde van resultaten.

    Wat betreft immunisatie tegen influenza [Sleigh KM, Danforth DG, Hall RT et al. 2000. Double-blind, randomized study of the effects of influenza-vaccination on the specific antibody-response and clinical course of patients with Chronic Fatigue Syndrome. Can. J. Infect. Dis. 11: 267-273], blijkt vaccinatie beschermende antilichaam-waarden te bieden zonder CVS-symptomen te verergeren of overmatige nadelige effekten te veroorzaken. [De CVS-patiënten rapporteerden wel 4 maal meer nevenwerkingen dan gezonde vrijwilligers.] Inspanningen om patiënten met CVS te motiveren om jaarlijkse influenza-immunisatie te verkrijgen worden aanbevolen. [Sleigh KM, Marra FH & Stiver HG. 2002. Influenza-vaccination: is it appropriate in Chronic Fatigue Syndrome? Am. J. Respir. Med. 1: 3-9]


    ————————-


    www.cfids.org/archives/2001

    Charles Shepherd, MD; (medisch adviseur) ME Association, Verenigd Koninkrijk


    Is CVS verbonden met vaccinaties?



    […] In 1988 rapporteerden Lloyd et al. dat meerdere van hun patiënten de aanvang van hun CVS linkten aan het krijgen van een vaccinatie zonder dat een samenvallende infektie aanwezig was. [Lloyd A et al. What is Myalgic Encephalomyelitis? Lancet. 1988; 1: 1286-7] Ook andere meldingen linkten vaccinaties met de aanvang van CVS. [Weir W. The post-viral fatigue syndrome. Current Medical Literature: Infect Dis. 1992; 6: 3-8 /// CIBA Foundation. Chronic Fatigue Syndrome. Eds. Bock GR et al. J Wiley; 1993; symposium 173]

    De verklaring voor vaccin-geïnduceerde CVS kan zijn dat het eerste doel van om het even welk vaccin is om de effekten van infektie op het immuunsysteem na te bootsen. […] Het feit dat immunologische ziekten, zoals arthritis, kunnen voorkomen wanneer een vatbare gastheer en een omgevingstrigger, zoals een infektie of vaccinatie, interageren, versterkt deze mogelijkheid. Het is ook interessant dat vaccinaties ook als precipiterende factor worden gezien bij de ontwikkeling van ‘Gulf War illness’ [verwant met M.E.(cvs)].


    Causale vaccins

    Mijn interesse in dit aspekt van de ontwikkeling van CVS is grotendeels gebaseerd op klinisch bewijsmateriaal van patiënten uit mijn praktijk. Ik heb details verzameld bij meer dan 200 patiënten die CVS ontwikkelden of een significante herval/verslechtering ervaarden volgend op een vaccinatie. Daarenboven heb ik 150 meldingen van een dergelijk verband door leden van M.E. of CVS zelfhulp-groepen en of hun artsen van over gans de wereld. Deze gegevens (hoewel ongepubliceerd) suggereren dat tetatus, tyfus, influenza en hepatitis-B de meest courante vaccins zijn betrokken bij CVS. Ik heb ook meldingen van een klein aantal met betrekking tot hepatitis-A (immunoglobuline), polio of rubella […]

    Bijna die gevallen hebben betrekking op volwassenen en bij een significante minderheid werd het vaccin toegediend wanneer de persoon nog niet volledig was hersteld van een infektueuze ziekte zoals mononucleose (klierkoorts) of reeds een ongunstige reaktie op een eerdere dosis van hetzelfde vaccin (zoals soms het geval is bij hepatitis-B vaccinatie) had ervaren.

    Ongeveer een derde van de gevallen hebben betrekking met door vaccinatie geïnduceerde/verslechterde CVS na het krijgen van he hepatitis-B vaccin (HBV). De meeste van deze patiënten zijn gezondheidswerkers, in het bijzonder verple(e)g(st)ers. De meeste van de andere patiënten kregen HBV omwille van beroepsdoeleinden, dikwijls als voorwaarde voor tewerkstelling en zonder enige informate over nevenwerkingen, zoals ernstige neurologische reakties. De prognose voor deze groep was slecht: minder dan 10% van de patiënten die ik persoonlijk heb gevolgd maakte melding van enige betekenisvolle vermindering van CVS-symptomen. Hoewel chronische uitputtende vermoeidheid het meest gerapporteerd symptoom van CVS na vaccin-toediening is in deze groep, klaagden ca. 20% ook over significante gewricht-pijn pain/arthralgie – een bevinding die consistent is met meerdere rapporten die HBV linken met arthritis en andere auto-immune aandoeningen. Minder dan 5% van de patiënten meldden ook neurologische complicaties/bijwerkingen zoals beven of zwakte langs één kant, die afzonderlijk van hun CVS-symptomen lijken voor te komen. […]

    Hepatitis-vaccins zijn zeer immunogene samenstellingen en er bestaan een aantal mogelijke verklaringen betreffende de manier waarom ze mogelijks CVS triggeren. Eén ervan omvat een vooraf-bestaande genetische aanleg die, na antigen-stimulatie met HBV, resulteert in een pathologisch proces (mogelijks met vorming van immuun-complexen) en leidt tot een klinische ziekte. Een andere uitleg is dat een hypersensitiviteit tegen een component van HBV – zoals het conserveringsmiddel thimerosal – optreedt.

    Researchers in Canada, die gelijkaardige observaties m.b.t. een link tussen HBV en CVS maakten, hypothiseerden dat dit een auto-immune reaktie met een microscopische vorm van demyelinisatie kan impliceren die niet zichtbaar is op MRI. [Hyde B. The clinical investigation of acute onset ME/CFS and MS following recombinant hepatitis-B immunisation. Second World Congress on CFS and Related Disorders, Brussels. 1999; September 9-12]

    Niettegenstaande groeiend anekdotisch bewijsmateriaal van andere ervaren artsen die ook geloven dat HBV CVS kan precipiteren, aanvaarden vaccin-producenten geen enkele causale link. Een rapport door een onafhankelijke werk-groep in Canada die een dergelijk causaal verband verwierp, wordt frequent geciteerd als reden om deze claims te verwerpen, zelfs wanneer het enkele zeer betwistbare veronderstellingen bevatte om de conclusies te ondersteunen. [Report of the working-group on the possible relationship between hepatitis-B vaccination and the Chronic Fatigue Syndrome. Canad Med Assoc J. 1993; 149: 314-9] Het rapport stelt bv. incorrect dat chronische dragers van hepatitis-B infektie zonder tekenen van aan de gang zijnde lever-schade niet klagen over moeheid. […]


    Praktisch advies

    Gezondheid-werkers die zorgen voor CVS-patiënten die vaccinaties nodig hebben, moeten vanzelfsprekend de voor (hoe effektief? hoe noodzakelijk?) en tegens (risicos op ongunstige effekten en en verslechtering van CVS-symptomen) afwegen voor elk individueel vaccin. Ik zou adviseren tegen routine-matige, niet-essentiële vaccins als een patient:

    * zich in de zeer vroege fase van CVS bevindt – in het bijzonder wanneer het duidelijk volgt op een infektueuze episode;

    * blijft griep-achtige symptomen ervaren – inclusief pijnlijke keel, vergrote klieren, koorts en gewricht-pijn;

    * eerder al een ongunstige reaktie op een bepaald vaccin heeft gehad.

    Als de vaccinatie mogelijks levensreddend is, dan moeten overwegingen in verband met CVS een lagere prioriteit krijgen. Wat betreft de meer courant vereiste vaccins, luidt mijn advies als volgt:

    Hepatitis-A. Kort-durende bescherming gerbuikmakend van immunoglobuline lijkt geen problemen te stellen bij CVS-patiënten. Ik heb geen ongunstige feedback van CVS-patiënten gekregen die een hepatitis-A vaccin kregen.

    Hepatitis-B. Als een patient HBV nodigt heeft omwille van de beroepsgezondheid, zouden klinici de eerder aangehaalde voor en tegens moeten afwegen en deze met de patient bespreken.

    Influenza. Als een patient een medische aandoening heeft die ernstig zou kunnen beïnvloed worden door een griep-aanval (bv. hart-ziekte, astma of bronchitis), dan moet een influenza-vaccin zeker worden overwogen. Mijn eigen gegevens wijzen er op dat ca. 60% van de CVS-patiënten een zekere vorm van verslechtering qua vermoeidheid en griep-achtige symptomen (soms redelijk uitgesproken) ervaren volgend op een influenza-vaccin.

    Meningitis-C. De feedback die ik kreeg van ongeveer 30 kinderen en adolescenten met CVS die een meningitis-C vaccin kregen in het V.K., is dat er geen ernstige neven-effekten of verslechteringen van CVS-symptomen waren. De enige ongunstige effekten die werden gemeld, waren minder belangrijke verergeringen van vermoeidheid en hoofdpijn.

    Polio en difterie. Eén research-studie bewees dat mensen met CVS geen ongunstige reakties op polio-vaccinatie vertoonden. Dat is ook mijn indruk uit feedback die ik van patiënten kreeg die ik polio-boosters adviseerde in verband met buitenland-reizen. Polio-vaccinaties of -boosters zouden zeker moeten worden gegeven aan patiënten die naar landen reizen waar polio nog voorkomt. Hetzelfde geldt voor difterie.

    Tetanus. Het handhaven van up-to-date bescherming is van vitaal belang voor individuen wiens tewerkstelling (bv. werk op een boerderij) of vrijetijd-bezigheid (bv. tuinieren) een risico op tetanus inhoudt. Een tetanus-vaccin kan echter neven-effekten veroorzaken bij gezonde mensen en kan CVS-patiënten doen hervallen. De voor en tegens moeten zorgvuldig worden overwogen aangezien werd gerapporteerd dat het tetanus-vaccin CVS kan precipiteren.

    Tyfus. Het tyfus-vaccin kan bijwerkingen veroorzaken bij gezonde mensen. De info die ik kreeg van mijn CVS-patiënten wees er echter op dat de orale vorm van tyfus-vaccin over het algemeen goed getolereerd werd.

    Wanneer vaccinaties nodig worden geacht, zouden ze aan CVS-patiënten moeten worden gegeven als ze zich redelijk voelen en niet onder stress staan. Het is ook verstandig zich er van te verzekeren dat alle reis-vaccinaties achter de rug zijn ten minste twee weken voor vertrek voor het geval dat een patient verergerde symptomen of een terugval doormaakt.

    […]




    [Zie o.m. ook: ‘Chronische microglia aktivatie na overmatige immuun-stimulatie’]



    http://mecvswetenschap.wordpress.com/2009/10/30/vaccinatie-en-cvs/

    avatar
    Altijdmoe.com
    Admin

    Re: Benaming voor CVS/ M.E

    Bericht van Altijdmoe.com op ma apr 23, 2012 9:57 am

    http://opstaanmetmecvs.blogspot.com/2011/06/kreeg-jij-mecvs-na-een-vaccinatie.html



    donderdag 23 juni 2011





    Kreeg jij ME/CVS na een vaccinatie?




    Ben jij ziek geworden na een vaccinatie? Dan zou je eens moeten overwegen of je geen algemene immunitaire problemen hebt gekregen ten gevolge van intoxicatie op aluminium.


    De ziekte heet Macrophagische Myofasciitis en wordt vaak verward met het Chronische Vermoeidheids Syndroom CVS.

    De symptomen zijn spierpijn (95%), vermoeidheid, malaise na inspanning, gewrichtspijn (50-60%) en koortsachtige symptomen (30%). Het kan alleen worden gediagnosticeerd door middel van een spierbiopsie. Een minderheid van patienten klagen over gezichtsverlies en verlies van de controle van de blaas.

    De meeste fabrikanten van vaccins voegen aluminium aan hun vaccins toe om de poentie ervan te verbeteren. De Wereld Gezondheidsorganisatie heeft reeds gewaarschuwd dat de dosissen te hoog zijn en de bijsluiters te vaag over de samenstelling maar de aanbevelingen blijven dode letter tot op heden.
    Veel artsen hebben geen idee over de toxische doses van vaccins.

    Dr. Jean Pilette bestudeerde nauw de samenstelling van vaccins door de bijsluiters te bekijken en te vergelijken. Zokwam hij tot de berekening dat baby's tot wel 170 keer de toegestane toxische doses in hun bloed serum kregen per vaccin (meerdere keren per jaar).

    Als je een paar vaccins vlak achter elkaar krijgt, kunnen subcutane noduli zich vormen. Uit micro-analyse is gebleken dat in de macrofagen van deze knobbeltjes er zich aluminium bevindt. Daar worden mensen ernstig ziek van.

    Wat bevat veel aluminium?
    - Maag reflux medicatie
    - Baby melk (vooral op basis van soja)
    - Kraanwater (aluminium wordt gebruikt om vuil water schoon te maken)
    - Pesticiden
    - Vaginale douches
    - Zwarte thee
    - Gesmolten kaas producten
    - Additieven voor levensmiddelen E173, E521, E522, E523, E554, E555, E556, E559
    - Aluminium pannen en potten
    - Percolators
    - Deodorants en schoonheidsprodukten
    - Industrieel werk

    Aluminium is een ijzer dat op grote schaal aanwezig is in de natuur en het wordt vaak gebruikt door de mens. Het is echter zeer giftig voor het zenuwstelsel, omdat het gemakkelijk door de hersenen bloed barrière geraakt. Dan krijgt het toegang tot gevoelige delen van de diepe hersenen.

    Aluminium heeft ook een negatieve invloed op de Krebs cyclus. Deze cyclus is essentieel in het welzijn en de gezondheid van elk individu. Wanneer de Krebs cyclus wordt onderbroken, valt het menselijk systeem uit. De motor van uw cellen vertraagt, ze zijn vergiftigd.

    Macrophagische Myofasciitis wordt beschouwd als een zeldzame ziekte. Kans dat uw arts er nog nooit over heeft gehoord.
    Deze ziekte wordt pas erkend sinds de jaren 1990. Vaak manifesteert de ziekte zich enkele jaren na een vaccinatie maar men rapporteert reeds gevallen van zeer kleine kinderen.
    Als u dus kort na een vaccinatie ziek werd, en u herkent zich in de bovenvermelde symptomen, is het misschien wel de moeite waard om deze optie te overwegen.

    Bronnen:
    http://www.orpha.net/data/patho/GB/uk-myofa.pdf
    http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/12797472
    http://brain.oxfordjournals.org/content/124/5/974.full

    http://onlinelibrary.wiley.com/doi/10.1046/j.1432-1033.2000.01328.x/full
    The most important function of mitochondria is the oxidation of substrates to produce bioenergy. Several lines of evidence indicate that mitochondria from neurons affected by degenerative disorders related to aging exhibit aberrant oxidation processes [16]. Furthermore, it is worth mentioning that there is a strict correlation between Krebs cycle and glycolysis. In this connection it has been demonstrated that Al (aluminium) is a strong inhibitor of some enzymes of the glycolysis pathway [17–19] as well as glucokinase and phosphofructokinase [20]. All these elements reinforce the possibility that Al could interfere the bioenergetic pathways in mitochondria.

    ...
    In addition, it has been demonstrated that aluminum alters the homeostasis of intracellular calcium in mitochondria, a phenomenon linked to initiation of apoptotic cell death; this observation provides support for the potential detrimental effects of this metal ion on this organelle [53].


    Geplaatst door Marlène Robin
    avatar
    Altijdmoe.com
    Admin

    Re: Benaming voor CVS/ M.E

    Bericht van Altijdmoe.com op ma apr 23, 2012 10:02 am

    http://www.mecvs.net/module-ME_CVS_docs-viewpub-tid-1-pid-381.html
    avatar
    Altijdmoe.com
    Admin

    Re: Benaming voor CVS/ M.E

    Bericht van Altijdmoe.com op ma apr 23, 2012 10:11 am

    http://www.happynews.nl/2009/12/02/de-kracht-van-magnesium/
    avatar
    Altijdmoe.com
    Admin

    Re: Benaming voor CVS/ M.E

    Bericht van Altijdmoe.com op ma apr 23, 2012 10:13 am

    Magnesium wordt het wondermineraal of de vonk van het leven genoemd en is een zeer belangrijk element dat onze onverdeelde aandacht verdient. Het Chinese teken “Mei” is samengesteld uit de symbolen voor “mineraal” en “mooi”. In de top drie van de meest essentiële levensbehoeftes van een mens staat magnesium op drie; voorafgegaan door zuurstof en water. Een goed magnesiumgehalte in het lichaam is de basis voor een goede gezondheid. Veel mensen hebben onwetend een ernstig chronisch tekort met alle daaruit voortkomende gevolgen van depressie tot hart- en vaatziekten, van autisme tot diabetes en van migraine tot MS.

    In Nederland is de bodem zeer arm aan het element magnesium. Het gebruik van kunstmest én de industriële voedingsbewerking heeft over het algemeen tot gevolg dat veel mensen in Nederland lijden aan klachten die worden veroorzaakt door min of meer ernstige chronische tekorten van vooral magnesium. Ook zorgen factoren als stress, medicijngebruik, luchtvervuiling, vaccinaties en electrosmog voor een sterke daling van het magnesiumgehalte in het lichaam.

    Magnesium reguleert maar liefst 325 enzymen in ons lichaam waarvan de productie, het transport en de opslag van energie de belangrijkste functie is. Ook draagt het mineraal zorg voor de elektrische geleiding in ons zenuwstelsel. Het reguleert ons hartritme, onze bloeddruk en voorkomt epilepsie. Magnesium is essentieel voor de eiwitsynthese van DNA en RNA, dus voor groei en ontwikkeling en het speelt een belangrijke rol bij het in stand houden van een goed functionerend immuunsysteem. Het reguleert tevens de calciumopname in de cellen en waar calcium zorgt voor de contractie, daar zorgt magnesium voor de relaxatiefase. Beiden werken samen en kunnen niet zonder elkaar. Magnesium zorgt dus voor de broodnodige ontspanning van alle skeletspieren, ingewanden en van de hersenen. Het zorgt voor een goede slaap en is minstens zo belangrijk voor een goede botopbouw als calcium. Een groot deel van de botontkalkingepidemie is te wijten aan een chronisch magnesiumtekort. Dit wordt in de reguliere geneeskunde volledig veronachtzaamd.

    De symptomen van een mogelijk magnesiumtekort en een verhoogde behoefte zijn indrukwekkend:

    Verstijfde, verharde en verkrampte spieren, nervositeit, (chronische) vermoeid, overspannenheid, uitputtingsverschijnselen, onrust, prikkelbaarheid, alertheid-, concentratie-, geheugen- en woordbenoemingsstoornissen, duizeligheid, hoofdpijn, te hoge of te lage bloeddruk (magnesium is een ‘natuurlijke bètablokker’), slaapstoornissen, constipatie, overgevoeligheid voor lawaai en (fel) licht, angsten, fobieën en depressiviteit, stotteren, hyperreactiviteit en onhandelbaarheid en nauwelijks te beïnvloeden onrust bij (jonge) kinderen. Problemen met circulatie, spijsvertering, spieren en het zenuwstelsel hangen vaak samen met een magnesiumtekort net als aandoeningen die met “de oude dag” te maken hebben aangezien vooral ouderen vaak een ernstig chronisch magnesiumtekort hebben.

    Onderzoeken tonen het verband aan tussen een chronisch magnesiumtekort en astma, diabetes, alcoholisme, Alzheimer, epilepsie, autisme, ADHD, hart- en vaatziekten, CVS, migraine, menopauze, osteoporose, PMS, vruchtbaarheidsproblemen, SIDS, cariës, RSI, auto-immuunziekten zoals MS, ALS, reuma, psoriasis en eczeem, de ziekte van Parkinson en psychische aandoeningen als angst- en paniekstoornissen, depressiviteit, stemmingswisselingen, agressie, bipolaire stoornissen en schizofrenie.

    Magnesium wordt zo massaal genegeerd door de huidige medische orde, deels door onwetendheid bij veel artsen maar ongetwijfeld ook omdat zij niet te patenteren is. Een goed magnesiumgehalte zou veel mensen op een goedkope manier een stuk gezonder houden hetgeen vele miljarden aan inkomsten zou schelen voor de farmaceutische industrie. Het zou mensen bekrachtigen en onafhankelijker maken, om nog maar te zwijgen over al het lijden dat door het aanvullen van magnesium zou kunnen worden voorkomen. Magnesium wordt ook wel het best bewaarde geheim tot gezondheid en verjonging genoemd.

    Het gebruik van magnesiumrijke voeding kan een tekort aanvullen, zoals (biologische) bladgroenten en alle groene groenten, cacao, noten, pitten en zaden. Als het gaat om het aanvullen van een ernstig chronisch tekort kan ook gekozen worden voor extra suppletie. Magnesiumchloride is de vorm die het beste wordt opgenomen door het lichaam. In veel gevallen verdient de toepassing hiervan via de huid de voorkeur omdat lang niet bij iedereen orale suppletie voldoende werkt. In zijn boek “Transdermal Magnesium Therapy” focust Mark Sircus (www.magnesiumforlife.com) zich op één van de meest belangrijke, opwindende en natuurlijke manieren van magnesium aanvulling; dat is opname door de huid. Uitgebreid onderzoek heeft aangetoond dat dit vitale mineraal het lichaam binnentreedt door de huid, waardoor voor ons voordelige fysiologische processen optreden zoals een natuurlijk verhoging van de DHEA productie, die op geen enkele andere manier plaatsvindt. Mark Sircus heeft de onderzoeken over magnesium verzameld en vond honderden gevallen die haar essentiële rol voor het behoud van gezondheid bewijzen.

    Nederland bezit de grootste voorraad ter wereld aan zuiver magnesiumchloride die wordt gewonnen in Veendam uit de Zechstein laag, en die nu voornamelijk wordt gebruikt, met veel succes, voor de bestrijding van huidklachten zoals psoriasis en eczeem. Maar de toepassingen zijn nog veel breder. Het gebruik van magnesiumchloride in de vorm van olie, gel en zout is de meest natuurlijke manier om een magnesiumtekort aan te vullen en zo te genezen van een reeks aan klachten en/of erger te voorkomen. De Zechstein magnesiumproducten zijn bij diverse Nederlandse leveranciers via internet te bestellen.

    In haar boek “The Magnesium Miracle” belicht Dr. Carolyn Dean (www.carolyndean.com) op begrijpelijke wijze het grote belang van magnesium, hoe een tekort samenhangt met veel aandoeningen, hoezeer dit onderbelicht is door de gevestigde medische orde en hoe mensen hun gezondheid weer in eigen hand kunnen nemen.

    Caroline Overzier

    Bronnen:
    “Transdermal Magnesium Therapy” door Mark Sircus, ISBN: 978-0978799113
    “The Magnesium Miracle” door Carolyn Dean, ISBN: 978-0345494580
    www.mgwater.com/index.shtml
    www.fonteine.com/magnesium_tekort.html
    www.menssana.nu/media/Nieuws/Nieuwsbrieven/MSB_28%5Bmagnesium%20tekort%5D.pdf



    Persoonlijke ervaringen van de schrijfster van dit artikel:
    Ik ben inmiddels een half jaar bezig met de toepassing van magnesiumolie. Ik behaal bij acute rugpijn/verkramping goede resultaten na aantal dagen smeren. Ik smeer dagelijks om het magnesiumgehalte op peil te houden en rugpijn te voorkomen en het blijft nu vaker en langer weg. Bovendien voel ik me soepeler, minder stijf. Die stijfheid van mijn gewrichten is het gevolg van de menopauze (zes jaar geleden ben ik op mijn 38ste in de vervroegde overgang gekomen) en dat is sterk verminderd als ik dagelijks magnesium smeer. Ik merk dat ik meer energie heb, me “lichter” voel, opgewekter, als ik het regelmatig, dagelijks gebruik. Persoonlijk ervaar ik dus zeer zeker een positief effect op mijn geestesgesteldheid. Verder gebruik ik de magnesiumolie regelmatig met het poetsen van tanden en tandvlees, het staat te boek als een krachtig middel tegen tandvleesontsteking en bloedend tandvlees. Het is wennen, want het is erg zout, maar als je al zoute tandpasta gebruikt valt dat mee. Je kunt daarna altijd naspoelen en napoetsen met tandpasta. (zonder fluor! bijvoorbeeld Paradontax zonder fluor) Ik merk dat mijn tandvlees minder bloedt na regelmatig gebruik en steviger aanvoelt, ook hier een positief effect. De tandarts was erg tevreden bij de controle.

    Ook mijn familie, vrienden, kennissen en collega’s zijn hier en daar aan de slag gegaan met het smeren van de magnesiumolie. Hieronder hun ervaringen.



    Andere ervaringen die ik uit eerste hand heb vernomen:


    • Vermindering dan wel verdwijnen van stijfheid van spieren en gewrichten, rugklachten en reumatische klachten.
    • Vermindering van pijn/stijfheidsklachten bij een verrekte knie, kniebanden die pijnlijk verrekt waren.
    • Vermindering van huidklachten zoals psoriasis en eczeem.
    • Verbetering van energie, van gemoedstoestand.
    • Vermindering van depressiviteitsklachten.
    • Sterke vermindering van migraineklachten (een familielid had zeer regelmatig migraine, nu hij dagelijks met magnesiumolie smeert (hij is bijna kaal dus smeert het zelfs op zijn hoofd) is de migraine voor een groot deel verdwenen; hij gaf aan tot 80% minder pijnstillers te gebruiken, hij is begrijpelijkerwijs zeer te spreken over toepassing van magnesium via de huid)
    • Vermindering/verdwijnen van spierpijn/verzuring na het sporten.
    • Vermindering/verdwijnen van krampen in handen en benen.
    • Verbetering van het tandvlees door gebruik op de tandenborstel met poetsen.
    • Vermindering/verdwijnen van pijnklachten bij hielspoor.

    Dosering en toepassing:
    Hoeveel je moet smeren hangt af van hoeveel je wilt binnenkrijgen. Beide artsen die in het artikel worden genoemd hebben het over 6-8 mg per kg lichaamsgewicht dus dan kan je zo rekenen om hoeveel het gaat. Rekenvoorbeeld: Iemand van 75 kg heeft volgens deze rekensom 450 tot 600 mg per dag nodig, iemand van 100 kg zo’n 600 tot 800 mg per dag. Stel dat je uit zou gaan van 600 mg per dag. 1 spray magnesiumolie geeft 13-18 mg magnesiumchloride. Gemiddeld dus 15 mg. 600 mg zou 40 sprays per dag zijn. Dat lijkt veel maar ik doe op één hand vijf sprays van de sprayflacon en smeer dit vervolgens op mijn huid Als je 8 keer een handje van 5 sprays smeert over je lijf dan ben je er al. Je kunt het werkelijk overal smeren. Pijnlijke plekken doe ik wel het vaakst en eerst. De huid wordt heel zacht en sterk van de olie. In het begin kan deze wat prikken, zeker bij kleine wondjes. Verdunnen kan, maar dan zal er minder mg worden opgenomen. Je kunt de olie insmeren en laten zitten, maar deze kan op de huid wat plakkerig aanvoelen, alsof je in zee hebt gezwommen. De magnesium heeft ongeveer een half uur nodig om opgenomen te worden in je huid, daarna kan je je douchen, mocht je niet van dat plakkerige gevoel houden.

    Magnesium in voeding:
    Het is natuurlijk mooi om je magnesium ook uit voeding te halen.

    Magnesium-, selenium- en zinkrijk is de paranoot of Braziliaanse noot. Een paar per dag en je komt al een heel eind en het is een mooie aanvulling. Selenium en zink zijn ook essentieel. De ongebrande versie is het best en deze zijn bij de notenwinkel te koop en smaken niet zo anders als de gebrande versie. Ook in andere noten zoals amandelen en cashews zit veel magnesium. Cacao is naast kelp een hele grote magnesiumleverancier (niet zo gek dat zoveel vrouwen (en mannen ook) daar zo van opknappen, gezien het verhaal over magnesium) Dr. Carolyn Dean is niet zo’n voorstander van chocolade omdat daar weer veel vet en suiker inzit. Zij zegt dat als je je magnesium op peil hebt, het snakken naar chocolade ook schijnt te verminderen….Maar goed, af en toe een lekker stukje donkere chocolade kan je nu dus zonder schuldgevoel gebruiken. Mooi alternatief is ook de rauwe cacao die te koop is, deze is bijvoorbeeld prima in muesli te verwerken.

    Waar te koop?
    Magnesiumolie (zuivere Zechstein magnesiumchloride verdunt met water) is te koop bij reformzaak, natuurwinkel, de betere drogist en via internet. Hier worden ook literflacons aangeboden wat een stuk goedkoper is. Bij sommige leveranciers wordt hij topic spray genoemd. Er zijn ook magnesium zoutvlokken (voor baden en voetenbaden) en gels te koop.
    avatar
    Altijdmoe.com
    Admin

    Re: Benaming voor CVS/ M.E

    Bericht van Altijdmoe.com op ma apr 23, 2012 10:13 am

    http://www.happynews.nl/2009/12/02/de-kracht-van-magnesium/
    avatar
    Altijdmoe.com
    Admin

    Re: Benaming voor CVS/ M.E

    Bericht van Altijdmoe.com op ma apr 23, 2012 10:18 am

    http://www.kruidenvrouwtje.nl/mineralen/magnesium.htm
    avatar
    Altijdmoe.com
    Admin

    Re: Benaming voor CVS/ M.E

    Bericht van Altijdmoe.com op ma apr 23, 2012 10:19 am

    http://mens-en-gezondheid.infonu.nl/diversen/15526-klachten-bij-magnesium-tekort.html
    avatar
    Altijdmoe.com
    Admin

    Re: Benaming voor CVS/ M.E

    Bericht van Altijdmoe.com op ma apr 23, 2012 10:23 am

    http://fibromyalgie.pilliewillie.nl/fibromyalgie/behandeling.fibromyalgie.11.php
    avatar
    Altijdmoe.com
    Admin

    Re: Benaming voor CVS/ M.E

    Bericht van Altijdmoe.com op vr apr 27, 2012 4:15 am

    http://mecvswetenschap.wordpress.com/category/me-algemeen/

    Gesponsorde inhoud

    Re: Benaming voor CVS/ M.E

    Bericht van Gesponsorde inhoud


      Het is nu wo sep 20, 2017 7:14 am